Wim heet voluit Wim De Vos, en vindt het jammer dat hij geen tweede naam heeft, zoals Ramses of River. Hij ziet er jonger uit dan hij zich voelt en voelt zich soms echt nog een kind. Wil je de grote-mensen-uitleg? Die vind je onderaan.
Hij houdt niet van
- een typische opsomming waar iemand van houdt en niet van houdt,
- vis die ruikt naar vis,
- mensen die hun motor laten draaien, ook al staan ze stil,
- spiegels, vooral ’s morgens,
- sokken die blijven haken achter teennagels.
Hij houdt wel van
- mensen die goed in de rij kunnen staan,
- zwemmen,
- dieren, zoals vossen , bizons en mussen,
- oudere films die wat uit de mode geraakt zijn, zoals Shawshank Redemption, What’s eating Gilbert Grape? en Empire of the Sun,
- mensen die goed zijn in iets en toch niet arrogant zijn geworden, zoals Michael Stipe of Cillian Murphy,
- de boeken van Leo Pleysier,
- de jaren ’90, omdat ze zijn wonderjaren waren, van zijn negen tot zijn 19 (je mag zelf uitrekenen hoe oud hij is),
- epische songs als Goodnight Saigon en In the hall of the mountain king uit Peer Gynt,
- mensen die begeesterd zijn door hun passie, zoals de dirigent van Peer Guynt of Roos van Roosbeef,
- zijn mama.
Waarvan heeft hij te weinig?
Geduld en tijd. De klok tikt altijd in zijn hoofd.
Wat staat er op zijn verlanglijstje?
Een rode Ferrari TR 512 uit 1992. Niet om mee te rijden ( ben je gek: modderspatten en krassen!), maar om binnen te zetten, naast de bank, naar te kijken en er af en toe eens met zijn hand over te wrijven.
Wat wil hij ook nog graag hebben, als hij maar te kiezen had?
Een wilde bos haar, zoals Timothée Chalamet of Staf Nys.
Wat eet hij graag?
Rode kool met appeltjes, gekookte aardappel die hij zelf kan pletten en een klein stukje worst, gemaakt door zijn mama.
Wat eet hij niet graag?
Bordkarton in een moddersausje.
De saaie grote-mensen-info
Wim De Vos (1981) is germanist en leerkracht. Hij houdt ervan wanneer personages hem bij de hand nemen en hem een verhaal in slepen.
Schrijfwedstrijden gaven hem de goesting om meer met schrijven te doen, een eigen schrijfsite gaf hem de moed om ermee naar buiten te treden. In 2024 verschijnt bij Clavis zijn eerste kinderboek: Winnie en de flopsies.
Natuur, familie en het ongewone/magische dat zomaar in het dagdagelijkse verschijnt, zijn belangrijke motieven in zijn verhalen. Ook stemmen van vroeger en vandaag zijn vaak leidraden in zijn teksten, zoals de twee dialogen die door OpenDoek in een podcast werden gegoten.